هدف: گزارشگری ارایه دهنده تصویر کلی از وضعیت شرکت ها به دنیای بیرونی است. از این رو علاوه بر افشای اطلاعات تاریخی، افشای اطلاعات آینده نگر از سوی شرکت ها موردنیاز سرمایه گذاران بوده و منجر به بهبود گزارشگری و نیز فرایند تصمیم گیری می گردد. بنابراین در این پژوهش، به تاثیر مقوله های الگوی افشای اطلاعات آینده نگر در بستر مدل یابی معادلات ساختاری پرداخته شده است. روش: روش پژوهش با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری مبتنی بر رویکرد کمترین مربعات جزیی انجام شد. در و با استفاده از ابزار پرسشنامه از میان فعالان بازار سرمایه از جمله تحلیل گران و سرمایه گذاران و مدیران مالی و حسابرسان به تعداد 368 نفر با روش نمونه گیری تصادفی ساده جامعه آماری اجرا گردید. آزمون فرضیه ها با روش معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار پی ال اس صورت گرفت. تحلیل عاملی تاییدی به روش کمترین مربعات جزیی جهت اعتبار یابی 11 متغیر اصلی و گویه های افشای اطلاعات آتی مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها: یافته های حاصل از معادلات ساختاری بیانگر ارتباط مطلوب در ساختار عاملی الگو می باشد بدین صورت که شرایط علی، زمینه ای و مداخله گر بر پدیده مقوله محوری ارتباط معناداری دارد. همچنین مقوله محوری بر راهبردها ارتباط معناداری دارد. در نهایت، راهبردها اثر میانجی و معناداری بر روابط بین مقوله محوری بر پیامدها دارد. نتیجه گیری: در نهایت الگوی افشای اطلاعات آینده نگر از قابلیت پیش بینی بالا برخوردار بوده و می توان از آن به عنوان عوامل موثر بر افشای اطلاعات آینده نگر بهره گرفت. دانش افزایی: این پژوهش علاوه بر توسعه ادبیات افشای اطلاعات آینده نگرمنجر به بهبود گزارشگریشده و اهمیت مقوله های الگو را نیز برای ذی نفعان مشخص می نماید.

شکاف گزارشگری میان انتظارات سرمایه گذاران و واحد تجاری، افشای اطلاعات درباره وضعیت آتی شرکت ها را به امری مهم جهت تسهیل فرایند تصمیم گیری و سرمایه گذاری تبدیل کرده است. هدف این پژوهش، طراحی الگوی افشای اطلاعات آینده نگر است. در این تحقیق از روش تحقیق کیفی و رویکرد مبتنی برداده بنیاد استفاده شده است. جهت گردآوری داده ها ابتدا به بررسی ادبیات تحقیق پرداخته شد و درنهایت با انجام مصاحبه نتایج حاصل از آن تکمیل و تقویت گردید. مشارکت کنندگان 30 نفر از متخصصان مالی و فعالان بازار سرمایه بودند که با روش نمونه گیری نظری انتخاب و با بهره گیری از مصاحبه نیمه ساختاریافته تا رسیدن به اشباع نظری صورت گرفت. به منظور اعتبار پذیری و روایی داده ها از روش های مختلف اجماع داده ها، کنترل اعضا و شاخص مقبولیت استراوس استفاده شد. در الگوی به دست آمده مقوله محوری در چهار بعد تحت عنوان پیش بینی مدیرعامل، افشای اطلاعات مالی و غیرمالی، استراتژی های آتی، اطلاعات سرمایه گذاران و مدیران، تحلیل و با توجه به شرایط علی، عوامل مداخله گر، بستر و همچنین راهبردهای مربوط به افشای آتی اطلاعات و پیامدهای آن تدوین و مدل نهایی ارایه گردید. درنهایت، به طورکلی الگوی افشای اطلاعات آینده نگر شامل 11 مقوله اصلی و 43 مقوله فرعی است.

1مدیران باانگیزه های مختلف ازجمله نمایش عملکرد شرکت، کاهش هزینه های سیاسی، تأمین نظر حسابرس، تأثیرپذیری از محیط دادرسی اقدام به افشای اطلاعات آینده نگر می کنند. هدف پژوهش شناسایی عوامل مؤثر بر تمایل مدیران در ارائه و تغییر در افشای اطلاعات آینده نگر سالانه است. در این مطالعه از نمونه گزارش های سالانه 93 شرکت پذیرفته شده در بورس در بازه زمانی 1393 تا 1400 استفاده شد. برای آزمون فرضیه ها از تکنیک پیشرفته گشتاورهای تعمیم یافته (GMM) مبتنی بر مدل پویایی پانلی، روش رگرسیون با مدل حداقل مربعات معمولی (OLS) استفاده شد. نتایج نشان داد ارتباط مثبت و معنی داری بین تغییر در افشای اطلاعات آینده نگر و تغییر در عملکرد شرکت وجود دارد. مدیران شرکت های با عملکرد بهتر نسبت به مدیران شرکت های با عملکرد درآمدی کمتر، تمایل بیشتری به تغییر در افشای اطلاعات آینده نگر دارند. همچنین تغییر در افشای اطلاعات آینده نگر با اندازه شرکت و نوع حسابرس رابطه مثبت و با محیط دادرسی رابطه منفی و معنی داری دارد و درنهایت بین محیط رقابتی و مالکیت مدیریتی و تغییر در افشای اطلاعات آینده نگر ارتباط معنی داری وجود ندارد.

گزارش های تفسیری مدیریت در برگیرنده جملاتی است که از آن به عنوان اطلاعات آینده نگر یاد می شود. افشای گزارش تفسیری مدیریت اطلاعاتی را ارائه می دهد که سرمایه گذار منطقی در تصمیم گیری سرمایه گذاری خود با توجه به ارزش افزوده ایجاد شده از آن استفاده می کند. هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر افشای اطلاعات آینده نگر بر واکنش قیمت سهام می باشد. بدین منظور داده های 140 شرکت تولیدی پذیرفته شده در بورس و فرابورس تهران طی سال های 1394 تا 1398 از طریق داده های ترکیبی مورد بررسی و تحلیل قرار می گیرند. به منظور بررسی تاثیر افشای اطلاعات آینده نگر بر واکنش قیمت سهام از مدل اولسون (1995) بهره گرفته می شود و سپس از طریق آزمون Z وونگ معناداری ضرایب تعیین مدل اولسون (1995) و مدل فرضیه اول مورد مقایسه قرار می گیرند. به علاوه برای اندازه گیری افشای اطلاعات آینده نگر ابتدا تاثیر واژه های آینده نگر به پیروی از تحقیق (حسنین و حوسینی، 2015) توسط تحلیگران مالی مورد نظرسنجی قرار می گیرند. سپس با استفاده از روش سوارا که یکی از روش های تصمیم گیری چند شاخصه است واژه های تاثیرگذار بر تصمیم گیری های سرمایه گذاران وزن دهی می شوند. نتایج پژوهش فرضیه اول نشان می دهد که افشای اطلاعات آینده نگر در نمونه های مورد بررسی دارای بار اطلاعاتی بالایی نبود و موجب واکنش قیمت سهام نمی شود. همچنین نتایج فرضیه دوم نشان می دهد که عدم اطمینان محیطی بر رابطه بین افشای اطلاعات آینده نگر و واکنش قیمت سهام تاثیر مثبت و معناداری دارد.

هدف: افشای ریسک آینده نگر نوعی از اطلاعات را افشا می کند که می تواند در صورت آگاهی از آن ها تصمیمات استفاده کنندگان از صورت های مالی را متغیر و چشم انداز بهتری در خصوص آینده و عملکرد آتی شرکت در اختیار استفاده کنندگان قرار دهد. با توجه به اهمیت افشای ریسک آینده نگر؛ پژوهش حاضر به تدوین الگوی افشای ریسک آینده نگر در گزارش های سالانه شرکت می پردازد. روش: این پژوهش از نوع پژوهش های کیفی و پارادایم آن از نوع تفسیری است که از روش پژوهش کیفی و رویکرد پدیدارشناسی در آن استفاده شده است. ابعاد و مؤلفه های افشای ریسک آینده نگر از طریق روش تحلیل مضمون آتراید – استیرلینگ (2001) شناسایی شده اند و تحلیل های پژوهش نیز با استفاده از تکنیک 7 مرحله ای کولایزی انجام شده است. نمونه پژوهش نیز شامل 22 نفر از خبرگان حوزه بازار سرمایه است که از طریق تکنیک گلوله برفی انتخاب شده اند. یافته ها: یافته ها حاکی از آن است که 94 گزاره در قالب 29 مضمون پایه، 5 مضمون سازمان دهنده و 2 مضمون فراگیر شامل افشای ریسک نرم آینده نگر و افشای ریسک سخت آینده نگر استخراج شده است که اجزای الگوی پیشنهادی افشای ریسک آینده نگر را تشکیل داده اند. نتیجه گیری: این پژوهش با بررسی جامع افشای ریسک آینده نگر در گزارش های سالانه شرکت، چشم انداز جدیدی در بررسی الگوی افشای ریسک آینده نگر در اختیار استفاده کنندگان نتایج پژوهش قرار می دهد و آگاهی ذینفعان را  بر این نوع افشاگری بهبود می بخشد. دانش افزایی: این پژوهش با بررسی جامع مؤلفه های افشای ریسک آینده نگر چشم انداز جدیدی در بررسی مؤلفه های گزارش های سالانه در اختیار استفاده کنندگان نتایج پژوهش قرار می دهد.

تحقیقات قبلی نشان دادند که کیفیت افشای بالای اطلاعات مالی شرکت ها می تواند کارایی سرمایه گذاری را افزایش دهد. علاوه بر این مکانیزم مربوط به افشای اطلاعات مالی و کارایی سرمایه گذاری نوعی کاهش عدم تقارن اطلاعاتی محسوب می شود که مانع از کارایی سرمایه گذاری می شود. برخلاف اطلاعات مالی که عمدتا درباره عملکرد گذشته شرکت ها می باشد، اطلاعات غیرمالی بخصوص اطلاعات غیرمالی آینده نگر (FNFI) درباره روند توسعه آینده شرکت است که می تواند اطلاعات مربوط تری جهت تصمیم گیری برای سرمایه گذاران فراهم کند. بنابراین FNFI می تواند عدم تقارن اطلاعاتی بین شرکت ها و تامین کنندگان منابع مالی خارجی را کاهش دهد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر اطلاعات غیرمالی آینده نگر بر کارایی سرمایه گذاری شرکتی و محدودیت تامین مالی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد. بدین منظور، نمونه ای مشتمل بر 150 شرکت طی سال های 1389 الی 1395 به روش نمونه گیری حذف سیستماتیک انتخاب گردید. روش تحقیق کتابخانه ای و همبستگی می باشد. اطلاعات غیرمالی آینده نگر این پژوهش شامل هفت شاخص غیرمالی و برای بررسی روابط بین متغیرهای پژوهش از مدل رگرسیونی ارایه شده توسط تان و لیو(2017) با رویکرد داده های تلفیقی استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که اطلاعات غیرمالی آینده نگر می تواند محدودیت تامین مالی را کاهش دهد و کیفیت افشای بالای اطلاعات، رابطه بین این دو متغیر را تشدید می کند. همچنین اطلاعات غیرمالی آینده نگر می تواند ناکارایی سرمایه گذاری را کاهش دهد و کیفیت افشای بالای اطلاعات، رابطه بین این دو متغیر را تشدید و باعث کاهش کم سرمایه گذاری و همزمان بهبود بیش سرمایه گذاری می شود.

هدف پژوهش حاضر این است که بررسی شود «آیا و چه موقع شیوه افشای اطلاعات نامشهود غیرمالی قضاوت سرمایه گذار از عملکرد مالی شرکت را تحت تاثیر قرار می دهد؟ » به این منظور، تاثیر دو متغیر مستقل بحث روابط علی و سطح عملکرد غیرمالی بر عملکرد مالی شرکت به عنوان متغیر وابسته مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش از نوع کاربردی است. و از نظر روش استنتاج، توصیفی-تحلیلی و از لحاظ طرح پژوهش، پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش دانشجویان دکتری حسابداری دانشگاه های سطح یک کشور هستند. روش های آماری برای آزمون فرضیه ها، آزمون نسبت، آزمون تی تک نمونه ای، آزمون تی مستقل، تحلیل واریانس یک طرفه و دو طرفه است. یافته های پژوهش نشان می دهد افشای اطلاعات نامشهود غیرمالی همراه با روابط علی، قضاوت سرمایه گذاران در مورد عملکرد مالی آینده شرکت را در کوتاه مدت تحت تاثیر قرار نمی دهد. اما تاثیرپذیری قضاوت سرمایه-گذاران از طریق ارایه اطلاعات نامشهود غیرمالی در بلندمدت قابل تفسیر می باشد.

امروزه به موازات تحولات اجتماعی و فرهنگی که منجر به خلق نیازهای جدید می شوند و به مدد پیشرفت های جدید تکنولوژیکی، محصولات و روش های نوینی در عرضة محصولات در بازارها ارائه شده اند. یکی از این روش های نوظهور، ساختارهای مدولار است. ساختارهای مدولار دارای قابلیت و تمهیداتی هستند که به واسطة آنها، مشتری پس از دریافت محصول دامنة انتخاب و تنوع وسیع تری نسبت به قبل دارد. این ساختار به کاربران این امکان را می دهد تا طرح موردپسند خود را در هر لحظه ایجاد کند. درواقع مصرف کننده می تواند با توجه به سلیقه، ذائقه و نیازهای خود و با اعمال تغییر در ویژگی های فرمی و عملکردی، محصول مطلوب خود را به دست آورد. قسمت عمدة این محصولات و گاه کل آنها از پیش طراحی و تولید شده اند، ولی با اتخاذ تدابیری امکان ایجاد طرح های گوناگون و متنوع نیز در آنها فراهم شده است. چنین تدابیر آینده اندیشانه ای پیش از تولید و در هنگام طراحی اتخاذ می شوند؛ یعنی در حیطة عمل طراحان آینده گرا قرار دارند. این روش های نوین در طراحی سیستم های ساختمانی، قابلیت انعطاف پذیری را ممکن می سازند و با ایجاد امکان بهبود، قابلیت استفاده را برای مدت زمان بیشتری فراهم می کنند. برای فراهم کردن انعطاف پذیری در فضای معماری، وجود سیستم برنامه ریزی شدة هوشمندانة آینده نگر مانند ساختارهای مدولار در کنار پیش ساختگی لازم است. این راهبرد منجر به ایجاد خلاقیت و نوآوری توسط کاربر در طرح های مورد نیاز زندگی روزمره یا محصولات می شود. این مقاله تلاش دارد با تشریح راهبرد طراحی مدولار راهکاری عملیاتی را برای طراحی محیط های انسانی آینده ارائه دهد.

هدف: یکی از منابع اطلاعاتی بسیار مهمی که در دسترس استفاده کنندگان قرار دارد، اطلاعات افشاشده توسط شرکت هاست. مدیران با به کاربردن واژ گان مثبت و منفی در پیام های نوشتاری، انتظارهای خود را از عملکرد آتی، اطلاع رسانی می کنند یا آن را به عنوان راهکاری کم هزینه برای دستیابی به منافع شخصی خود می انگارند. هدف از اجرای این پژوهش، درک مناسبی از این رفتار است. روش: لحن افشای پیام های نوشتاری 1445 گزارش، شامل نخستین پیش بینی سود هر سهم، گزارش فعالیت های هیئت مدیره و گزارش افشای اطلاعات بااهمیت با استفاده از واژگان تخصصی مالی و عمومی و بر اساس سه رویکرد ساده، موزون و غیرمنتظره برای 125 شرکت طی سال های 1391 تا 1395 اندازه گیری شد. آزمون فرضیه های پژوهش با استفاده از الگوی رگرسیون گشتاور تعمیم یافته با داده های ترکیبی پویا و رگرسیون لاجیت به اجرا درآمد. یافته ها: بر اساس نتایج به دست آمده، استفاده بیشتر از واژگان مثبت تخصصی، همراه با بازده مناسب دارایی ها در سال جاری، بهبود عملکرد آتی را به دنبال دارد. استفاده بیشتر از این واژگان همراه با واژگان خنثی، موجب می شود که بازده آتی دارایی ها بهبود یابد؛ اما استفاده بیشتر از واژگان عمومی مثبت با کاهش بازدهی آتی دارایی ها همراه می شود. بر اساس نتایج، واژگان تخصصی توانایی مناسبی برای توضیح دهندگی عملکرد آتی شرکت دارند. نتیجه گیری: واژگان تخصصی، ابزار مناسبی برای اطلاع رسانی از عملکرد آتی و هماهنگ سازی انتظارهای مدیران و سرمایه گذاران است و در قیاس با واژگان عمومی، به تنهایی یا همراه با واژگان خنثی، قدرت تبیین کنندگی بیشتری از عملکرد آتی دارند.